Γενικά Γεωλογικά Στοιχεία

Γενικά Γεωλογικά Στοιχεία

Η ευρύτερη περιοχή του χωριού γεωλογικά εντάσσεται στην Κεντρική Ιόνια Ζώνη και αποτελεί τμήμα του σύγκλινου Βοτσαρά, (προφανώς αντί της σωστής προφοράς – σύγκλινο του Μπότσαρη). Η περιοχή δομείται από τους από τους παρακάτω σχηματισμούς, (από παλαιότερους προς τους νεώτερους):

Ασβεστόλιθοι Παντοκράτορα και Σινιών. Η ονομασία δόθηκε από το Γερμανό γεωλόγο C. RENZ. Ο σχηματισμός δομεί το κεντρικό τμήμα της Ολύτσικας, (περίπου από την υψομετρική γραμμή 1400 έως και την κορυφή). Αφορά αφενός τους ασβεστόλιθους του Παντοκράτορα, που αποτελούν το στρωματογραφικό υπόβαθρο της Ιόνιας Ζώνης στο χώρο της Λάκκας Σούλι, ηλικίας Ανώτερο Τριαδικό – Κατώτερο Ιουρασικό (230 έως 185 εκ. ετών περίπου) κι αφετέρου για τους ασβεστόλιθους των Σινιών ηλικίας Μέσο Ιουρασικό, (Δογγέριο 185 – 160 εκ. ετών).

Ασβεστόλιθοι του Παντοκράτορα: Πρόκειται κυρίως για άστρωτους νηριτικούς δηλαδή αβαθούς θάλασσας ασβεστόλιθους και μερικώς δολομιτιωμένους. Βρέθηκαν φύκια, κοράλλια και άλλα απολιθώματα αβαθούς θάλασσας όπως και βραχιονόποδα.

Ασβεστόλιθοι Σινιών: Πρόκειται για καλά στρωμένους ασβεστόλιθους με πυριτόλιθους, (στουρνάρια), Σε γενικές γραμμές δεν εντοπίζονται απολιθώματα και αποτελούν μεταβατικά ιζήματα μεταξύ βαθιάς και ρηχής θάλασσας. Οι προαναφερόμενοι ασβεστόλιθοι καταλαμβάνουν επίσης, το μεγαλύτερο τμήμα του βουνού των Δερβιζιάνων έως και στο διάσελο του Άϊ Λια!

Ασβεστόλιθοι Βιγλών. Στη συνέχεια ακολουθούν οι ασβεστόλιθοι Βίγλας ηλικίας Τιθώνιο έως Κατώτερο Σενώνιο, (Ανώτερο Ιουρασικό – Κατώτερο Κρητιδικό – 150 έως 85 εκ. έτη). Πρόκειται για λεπτοπλακώδεις πελαγικούς ασβεστόλιθους, δηλαδή βαθιάς θάλασσας, με ενστρώσεις και βολβούς πυριτόλιθων γκρίζου χρώματος και μερικές φορές ερυθρωπού. Οι ασβεστόλιθοι Βίγλας χαρακτηρίζονται από απολιθώματα ακτινόζωων με χαρακτηριστικό είδος την Calpionella alpina αλλά και ριζόποδων με χαρακτηριστικά είδη Globotruncana. Τους ασβεστόλιθους της Βίγλας μπορούμε να τους παρατηρήσουμε στο δρόμο από το διάσελο του Άϊ Λια προς την κορυφή της Ολύτσικας και σε υψόμετρο από 1100 έως 1400 περίπου. Όπως επίσης και στα υψηλότερα σημεία της ευρύτερης περιοχής του Πεντόλακου. Ο προαναφερόμενος σχηματισμός, δομεί στο μεγαλύτερο τμήμα τους και τα Όρη Σουλίου. Οι ασβεστόλιθοι Βίγλας συνεχίζονται και στο Ανώτερο Σενώνιο, (85 -74 εκ.έτη), ως λατυποπαγείς με θραύσματα Ρουδιστών και τεμάχια ασβεστόλίθων με Orbitolina. Ο τελευταίος σχηματισμός μπορεί να παρατηρηθεί στο κλασικό μονοπάτι προς Ολύτσικα από Λίππα, μετά τη Θέση Φτελιά προς τη κορυφή και σε υψόμετρο περίπου 1400 έως 1600.

Ηωκαινικοί Ασβεστόλιθοι της Ιουνίου Ζώνης: Πάνω στον προηγούμενο ορίζοντα αναπτύσσονται σε συμφωνία οι ασβεστόλιθοι του Παλαιόκαινου (65 εκ. έτη) – Ανώτερου Ηώκαινου (Πριαμπόνιον 35 εκ. έτη), Πρόκειται για λευκούς έως ιώδεις λεπτοπλακώδεις πελαγικούς ασβεστόλιθους τους οποίους παρατηρούμε τόσο στις στροφές του Άϊ Λια, στην Όντρα αλλά και στο δρόμο από Θεσπρωτικό έως στον Άσσο. Με τον ίδιο σχηματισμό δομούνται και οι πρόποδες της Οροσειράς Σουλίου.

Φλύσχης Αδιαίρετος: Ο φλύσχης δομεί το μεγαλύτερο μέρος της Λάκκας Σούλι. Πρόκειται για εναλλαγές ψαμμιτών και αργιλικών στρωμάτων ολιγοκαινικής ηλικίας (36 -23 εκ. έτη), Σαφή εικόνα, τι είναι ο αδιαίρετος φλύσχης, αποκτά κανείς όταν διασχίζει τις στροφές των Δερβιζιάνων, Ζαραβίνας και Σμυρτιάς.

Ανώτερος Φλύσχης:Στη συνέχεια του προηγούμενου φλύσχη ακολουθεί ο Ανώτερος φλύσχης, του οποίου η ανάπτυξη είναι σχετικά περιορισμένη. Αναπτύσσεται κυρίως στην περιοχή της Ελάφου, Βάρδας και Άνω Σμυρτιάς, Άρδοσης, Μουκοβίνας, Χουχλαστής και Αγία Μαρίνα. Ο Ανώτερος φλύσχης είναι Ακουϊτάνιας ηλικίας, (23 -21 εκ. έτη).

Το Πάχος του φλύσχη στο σύγκλινο του Βοτσαρά ανέρχεται περίπου στα 1200 μέτρα αλλά σε ορισμένες θέσεις δεν υπερβαίνει τα 400 μέτρα.

Βουρδιγάλιο: Κατά το Βουρδιγάλιο, (22 έως 17 εκ. έτη), στην Κεντρική Ιόνια Ζώνη, έλαβε χώρα θαλάσσια επίκλυση με συνέπεια την απόθεση μολασσικών ιζημάτων. Πρόκειται για απολιθωματοφόρες κυανούχες, (μπλε), μάργες και οργανογενείς ψαμμούχους ασβεστόλιθους. Είναι χαρακτηριστικά πετρώματα και τα συναντά κανείς Στο Λιβιάχοβο, στον Καλό, στους Κεμαλαίους στη Βάρδα έως τη Σκάλα, Στην Ρέντα, στην Αγία Τριάδα κ.λ.π..

Συγκολλημένα πρόσφατα πλευρικά κορήματα: Πρόκειται για χερσαίους σχηματισμούς του Τεταρτογενούς, (των τελευταίων 2 εκ. ετών). Συνίστανται από συγκολλημένα και ασύνδετα ασβεστολιθικά υλικά.

Σύγχρονοι προσχώσεις: Πρόκειται για τα πιο πρόσφατα ποτάμια και παραποτάμια υλικά, (άμμοι, κροκάλες, χαλίκια κ.λ.π.).

Η στενή περιοχή της Λίππας δηλαδή το σύνολο του χωριού έχει οικοδομηθεί πάνω στα συγκολλημένα πλευρικά κορήματα, τα οποία υπέρκεινται των σχηματισμών των κυανών μαργών.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s